ایمنی ذاتی

ایمنی ذاتی برای جلوگیری از عفونت سه مکانیسم عمومی را به کار می گیرد:

- سدهای ساختمانی برای جلوگیری از ورود عوامل بیماریزا به داخل بدن.

- عوامل شیمیایی (Ph و عوامل محلول) که محیطی نامناسب برای میکروبها ایجاد می کنند.

- سلولهای بیگانه خوار که میکروبها را شناسایی و منهدم می کنند.

ایمنی اکتسابی توسط سلولهای ایمنی متخصصی به نام لنفوسیت[1] به وجود می آید. این سلولها می توانند میکروبها را از طریق مکانیسمهای متعددی از بین ببرند. از جمله این مکانیسمها عبارتنداز: ترشح آنتی بادیها، کشتن مستقیم میکروبها یا سلولهای آلوده و ترشح موادی به نام سایتوکاین که می توانند سایر سلولهای را فعال کرده و یا در کشتن عوامل بیماریزا شرکت کنند. در ضمن اولین برخورد با عامل بیگانه، سلولهای B خاطره‌ای[2] واختصاصی ساخته می‌شوند. این سلولها می‌توانند در برخوردهای بعدی، یک پاسخ سریع تر و مؤثرتر را تولید نمایند. پاسخهای ایمنی اکتسابی را می‌توان به دو دسته تقسیم بندی کرد: پاسخهای هومورال[3] که توسط موادی مثل آنتی بادیها ایجاد می‌شود و پاسخهای سلولی که باعث فعال شدن سایر سلولهای ایمنی یا کشتن مستقیم سلولهای بیگانه و آلوده می‌شوند.

---

_{[1] - Lymphocytes}

_{[2] - Memory B cells}

_{[3] - Humoral}